Ζωή σημαίνει συνδέομαι

Τελευταία συνηδειτοποίησα κάτι για μένα...

Συνδέομαι πολύ με ανθρώπους, ζώα, τοποθεσίες, ακόμη και με πράγματα.

Όχι με πολλά αλλά πολύ.

Όπου κι αν ταξιδέψω στον κόσμο, τίποτα δε θα με γεμίσει όσο το να γυρίσω στις αγαπημένες μου πόλεις. Στα στέκια που ξέρω.

Σε μέρη που έζησα όμορφες αναμνήσεις που μοιράστηκα συναισθήματα. Πάντα θέλω να επιστρέφω. Μου αρέσει που τα γνωρίζω πλέον καλά. Νιώθω ότι ανήκω σε όλα αυτά τα μέρη. Τα νιώθω δικά μου.

Καμία θάλασσα στον κόσμο δεν είναι τόσο όμορφη όσο η θάλασσά μου. Όταν επιπλέω τα ηλιοβασίλεματα και τα κύματα χορεύουν το κορμί μου αργά και το νερό χρύσιζει ενώ οι αχτίνες του ήλιου πέφτουν στο πρόσωπο μου χωρίς να καίνε... κάποτε σκέφτομαι ότι έτσι είναι η αιωνιότητα.

Και το τρελό μου γατί. Που σκέφτεται μόνο το φαί και κάποτε μισεί τα χάδια μου. Πόσο με κάνει να γελώ το απαξιωτικό του ύφος.

Όταν βρίσκομαι στην αγκαλιά του αγαπημένου μου και τα χέρια του είναι ζέστα και σκέφτομαι πώς ισως λίγο τώρα με αγαπά, και σκέφτομαι πώς κάπως έτσι νιώθεις στον παράδεισο. Και που πιο ωραία από δω;

Όπου κι αν ταξιδέψω σε λίγες μέρες μου λείπει το σπίτι μου, μου λέιπουν οι καθημερινές μου συνηθείες.

Οι αγαπημένες μου κούπες που πίνω τον καφέ μου. Η ζεστή σοκολάτα μου το βράδυ ακόμη και η κουβέρτα μου.

Στη βιβλιοθήκη μου τα βράδια να γράφω και να διαβάζω ποίηση. Και οι λέξεις να με βουρκώνουν όμως να σκουπίζω τα μάτια μου και να συνεχίζω.

Και μέχρι εδώ όλα καλά.

Το πρόβλημα είναι πώς τα ζώα πεθαίνουν νωρίς και κάποτε και οι άνθρωποι που αγαπάμε.

Και στον έρωτα όταν συνδέεσαι με ανθρώπους 90% θα απογοητευτείς.

Και η αποσύνδεση πονάει. Και πονάει πολύ. Λες και ξεριζώνουν κομμάτια από τον εαυτό σου. Και ίσως ο οργανισμός να έχει στήσει άμυνες για να μην συνδέεται εύκολα. Όμως κάποτε τα τείχη πέφτουν κι εκεί κάποιος θα γελάσει μαζί σου. Κάποιος θα το εκμεταλλευτεί, κάποιος θα φοβηθεί, κάποιος θα σε παρεξηγήσει, κάποιος δεν θα θέλει. Κι εκεί μαθαίνεις να βιώνεις τη σύνδεση διαφορετικά. Θα εξευτελιστείς, θα κλάψεις, θα θυμώσεις όμως θα αποδεχτείς ότι για να μην χάσεις ένα κομμάτι του εαυτού σου κατά την αποσύνδεση, θα το ζεις μέσα από όλα όσα κάποτε σας έδεσαν. Σαν γλυκιά νοσταλγία.

Ζωή σημαίνει συνδέομαι...

Με τον εαυτό μου — να ακούω τι νιώθω, τι χρειάζομαι.

Με τους άλλους — να βλέπω και να με βλέπουν στ’ αλήθεια.

Με τη στιγμή — να είμαι εδώ, όχι στο πριν ή στο μετά.

Με το νόημα — να δίνω αξία σε ό,τι κάνω και αγαπώ.