Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του παιδικού βιβλίου «Το Πολύχρωμο Σύννεφο» της Πράξιας Αρέστη στην Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη Λεμεσού Με μια όμορφη και γεμάτη χρώματα εκδήλωση, αφιερωμένη στη δύναμη της αποδοχής, της διαφορετικότητας και της παιδικής φαντασίας, πραγματοποιήθηκε στις 7 Νοεμβρίου, στην Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη Λεμεσού, η παρουσίαση του παιδικού βιβλίου «Το Πολύχρωμο Σύννεφο» της συγγραφέως Πράξιας Αρέστη. Αγοράστε το βιβλίο εδώ Η εκδήλωση έδωσε την ε

Ζήσε τη ζωή σου όπως θες και άσε με μένα να γράφω λέξεις μέσα στα σκοτάδια. Εσύ γεννήθηκες για να λάμπεις στον κόσμο σαν αστέρι. Κι εγώ γεννήθηκα για να κρύβομαι τα βράδια σαν ένα παράξενο, τρομαχτικό και τρομαγμένο πλάσμα. Δεν θες να με αγγίξεις μα σε παρακαλώ μη με φοβάσαι. Δεν θες να μ' αγαπήσεις, σε καταλαβαίνω. Μα δεν ήρθα ποτέ γι' αυτό και δεν θα στο έκανα ποτέ αυτό. Είδα απλά τη λάμψη σου και άφησα για λίγο τα σκοτάδια μου και βγήκα για να σε παρατηρήσω από μακριά. Να

Το μόνο που ήθελα ήταν να με θέλεις. Ζητούσα πολλά τελικά... Γιατί κι εσύ οπως όλοι οι άνθρωποι κουράστηκες, βαρέθηκες, βολεύτηκες. Δεν θέλω να με αγαπάς ανθρώπινα ούτε φιλικά. Δεν θέλω να ξέρω τίποτα αν δεν με θέλεις γιατί το παράπονο πάντα θα νικά. Γιατί εγώ σε θέλω ακόμα και ξυπνάς στο σώμα μου φωτιές που δεν θέλεις να σβήσεις. Απλά με αποφεύγεις αφήνοντας τες να με σιγοκαίνε. Κι αυτό πονά. Γιατί σε διάλεξα και το να με θέλεις ήταν αυτό που μου έδινε κουράγιο στη ζωή. Να γ

Όταν η αγάπη μας ξεψύχησε, δεν την έκλαψα καθόλου. Την είχα ήδη κλάψει αμέτρητες νύχτες, όταν βαριανάσαινε άρρωστη και ανύμπορη σ' ένα ψυχρό και σκοτεινό δωμάτιο, περιμένοντας σε να την σώσεις. Μέσα μέσα της έδινες λίγη ελπίδα κι αυτή η χαζή σε πίστευε. Κι ύστερα όταν δεν ερχόσουν αρρωστούσε ακόμη πιο βαριά. Και μάταια εγώ να της εξηγώ ότι δεν μπορούσα να κάνω πια τίποτα. Τα χέρια μου ήταν δεμένα. Ήθελα να την σώσω μα δεν μπορούσα. Κι αυτό με γέμιζε απελπισία, παράπονο και εν

Έχω μέσα μου ένα θυμό που δεν τελειώνει. Που μου τρώει τα σωθικά. Το νιώθω με διαλύει αργά κι οδυνηρά. Γιατί όσα έδωσα έμειναν στο ράφι να σε κοιτάνε περίλυπα να τα αγνοείς. Όση αγάπη χάρισα δεν εκτιμήθηκε και δεν υπολογιστήκε ως θυσία. Ήταν όμως η υπερτάτη. Κι όσα βράδια περίμενα σιωπηλή τα λόγια σου να γίνουν πράξεις κανείς δεν ξέρει τι πέρασα. Κι όσες φορές οι λέξεις σου με μαχαίρωναν έπρεπε να επουλώσω τις πληγές μου μόνη. Για να μην σε ενοχλώ από τη ζωή που έκτιζες και έ

Όταν κοιμάμαι στο λαιμό σου, αναπνέω τη μυρωδιά από το δέρμα σου, ακουμπάω στο μαλακό σου πέπλο, κλείνω τα μάτια και ξεκουράζομαι. Βάζω στο χέρι μου στο στήθος σου, αγγίζω τις φλέβες στα μπράτσα σου και φιλάω απαλά τον λοβό του αυτιού σου λες και φιλάω κάτι ιερό. Έτσι ξέρω πώς είσαι το ασφαλές μου μέρος. Το νιώθω. Εκεί που πάντα επιστρέφω, στο πιο οικείο μου σημείο. Εκεί ανήκω, στο σχήμα που κάνει ο λαιμός σου που ενώνεται με τον ώμο σου. Εκεί ταιριάζω απόλυτα. Οι παλμοί πέφτ

Πόσο άσχημο το αίσθημα της μοναξιάς. Όχι αυτό που νιώθεις όταν είσαι μόνος κάπου. Αυτό της εγκατάλειψης. Αυτή η μοναξιά που νιώθεις όταν κάποιος σου λείπει λες κι έχεις μόνιμα ένα κόμπο στο λαιμό. Μου λείπει ο εαυτός σου που μ' αγάπησε αυτές τις λίγες στιγμές που μπόρεσε. Κοιτάζω το πρόσωπό μου στον καθρέφτη και σκουπίζοντας τα δάκρυα από τα μάτια μου προσέχω ξανά τις πρώτες μου ρυτίδες. Αν δεν κατάφερες να μ' αγαπήσεις πραγματικά μέχρι τώρα, αν δεν κατάφερες να αποδεχθείς το

Να μια όμορφη ιστορία που διάβασα πρόσφατα... Ένα ηλιοτρόπιο αγάπησε το φεγγάρι. Κάθε μέρα περίμενε να γίνει νύχτα για να το συναντήσει και κάθε πρωί το φεγγάρι πάλι χανόταν. Το φεγγάρι αγάπησε κι αυτο το ηλιοτρόπιο, όμως το φεγγάρι βγαίνει μόνο νύχτα και τα ηλιοτρόπια είναι φτιαγμένα για τον ήλιο. Έτσι κατάφερναν να συναντηθούν μόνο για λίγα λεπτά κάθε ηλιοβασιλέμα. Όμως, για το ηλιοτρόπιο αυτό δεν ήταν αρκετό. Έτσι άρχισε να βάζει τα δυνατά του για να καταφέρνει να μένει ξύ

Ρωτάς να μάθεις τα νέα μου. Τι κάνω και πώς είμαι. Όταν αλλάζουν οι εποχές με θυμάσαι. Μετά πάλι με ξεχνάς. Κι αν δεν με ξεχνάς δεν το ξέρω. Δεν ξέρω γιατί θα σου απαντήσω. Ίσως για να μην σε στεναχορήσω. Κάποτε είχα έλπιδα ότι ένα "τι κάνεις" ήταν μια αρχή ότι ήρθες για να μείνεις. Μα αυτή η ελπίδα μου σε έκανε να αηδιάζεις και έτσι την τράβηξα από τη ρίζα. Ρίζα... Να ένα νέο μου που ίσως να μην σ' ενδιαφέρει. Φύτεψα βασιλικό και δυόσμο στην αυλή μου. Μου θυμίζουν ότι ακόμη

Social Media με Στρατηγική: Από το Content στα Conversions Γίνε Social Media Manager from zero to Pro!! Αγαπητοί επαγγελματίες, Έχετε ήδη παρουσία στα Social Media ή σκέφτεστε ότι ήρθε η στιγμή να δημιουργήσετε; Ίσως θέλετε να χτίσετε κάτι δικό σας. Να προβάλετε την επιχείρηση ή τις υπηρεσίες σας. Να αποκτήσετε ένα επιπλέον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην εργασία σας. Ή ακόμη να αναπτύξετε τις δεξιότητες που χρειάζονται για να εργαστείτε επαγγελματικά ως Social Media Manager.

Το νέο παιδικό βιβλίο της Πράξιας Αρέστη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διάνοια και προσκαλεί τα παιδιά σε ένα πολύχρωμο ταξίδι φιλίας, ενσυναίσθησης και αποδοχής. Ένα μικρό αγόρι, ένα ασυνήθιστο πολύχρωμο σύννεφο και μια φιλία που γεννιέται εκεί όπου η φαντασία συναντά σημαντικά συναισθήματα της παιδικής ηλικίας. Το «Πολύχρωμο Σύννεφο» της Πράξιας Αρέστη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διάνοια, αφηγείται την ιστορία του μικρού Ηλία, ο οποίος περνά το καλοκαίρι του στο χωριό με

Ήθελα να ήμουν δική σου. Να χωράω στη ζωή σου. Να με αγαπούσες έστω με τον τρόπο σου. Αρκεί να μπορούσα να το νιώσω εύκολα και απαλά, χωρίς να πρέπει να κουράζομαι ψάχνοντάς το. Ήθελα να ήμουν η διαφυγή σου. Μια μικρή περιπέτεια μέσα στη ρουτίνα σου. Ήθελα να καταλάβεις ότι η αγάπη δεν είναι 24ωρος έλεγχος, ούτε τα πάντα μαζί, ούτε χάνω τον εαυτό μου για να ικανοποιώ τις ανασφάλειες του άλλου. Η αγάπη είναι η ελευθέρια να έρχεσαι. Να βρίσκεις τον εαυτό σου όταν το χρειάζεσαι

Τα 10 βασικά σημάδια ότι κάποιος σε έχει «για καβάτζα» αφορούν την έλλειψη συνέπειας, σεβασμού και ισoτιμίας στη συμπεριφορά του. 1. Επικοινωνεί μόνο τελευταία στιγμή Σου στέλνει μηνύματα αργά το βράδυ ή λίγες ώρες πριν θέλει να βρεθείτε, θεωρώντας δεδομένο ότι θα είσαι διαθέσιμη/ος. 2. Σε θυμάται μόνο στις ανάγκες του Επικοινωνεί μαζί σου κυρίως όταν θέλει μια εξυπηρέτηση, μια χάρη ή όταν βαριέται και δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει. 3. Απουσιάζεις από τα σημαντικά γεγονότα

Μετά από αρκετό καιρό, το δεύτερο μου παιδικό βιβλίο σύντομα θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις ΔΙΑΝΟΙΑ. Η συνεργασία μας με την υπέροχη Magda Candiliari στην εικονογράφηση συνεχίζεται από το πρώτο βιβλίο. Είναι μια ιστορία την οποία εμπνεύστηκα από μια ζωγραφια του Στυλιανού όταν ήταν περίπου 3 χρονών. Οπότε η ιδέα υπήρχε μέσα μου και έπαιρνε μορφή τα τελευταία 6 χρόνια. Μέχρι που επιτέλους έγινε πραγματικότητα. Αυτή δεν είναι μια ιστορία για το αν είσαι ή όχι διαφορετικός. Γι

Σήμερα... ήθελα να σε ρωτήσω τι κάνεις. Πώς περνάς στις διακοπές σου. Τι όμορφα πράγματα είδαν τα μάτια σου. Τι έφαγες για πρωινό; Σε ποιο έπιπλο του δωματίου έκανες έρωτα; Τι όνειρο είδες το βράδυ; Ήπιες πόλυ; Αγόρασες κάποιο καινουργιo t-shirt; Μην μου πεις τα μεγάλα νέα σου. Μόνο αυτές τις μικρές λεπτομέρειες. Μέσα από αυτές σε φαντάζομαι καλύτερα. Σε κάνω εικόνα στο μυαλό μου. Και χαμογελώ και γιορτάζω τη ζωή σου. Έφτασα πολύ κοντά στο να σου στείλω ένα μήνυμα. Όμως, μετά

Δεν χρειαζόταν να πεις ότι δεν με αγαπούσες. Το ήξερα ήδη. Κι, όμως, το είπες. Έπρεπε να σιγουρευτείς ότι με πλήγωσες όσο πιο βαθιά μπορούσες. Ήταν μια νίκη του ανδρικού εγωισμού σου. Μια απόλυτη νίκη. Το ένιωθα ότι δεν με αγαπούσες κι εσύ έκανες τα πάντα για να το νιώθω. Το έλεγε το βλέμμα σου που ήθελε να φύγω μετά το σεξ. Το έλεγε το σώμα σου που δεν ήθελε επαφή. Το έλεγαν τα χέρια σου που απέφευγαν τα δικά μου και τα χείλη σου που αποτραβιόντουσαν σε κάθε φιλί. Το ήξεραν

Η ζωή δεν μου έμαθε να μένω. Μου έμαθε πολύ καλά, όμως, να φεύγω. Ακόμη κι όταν αγαπούσα πολύ, έπρεπε να πάρω την απόφαση να φύγω ξανά και ξανά για να σώσω τον εαυτό μου. Έμαθα να φεύγω από ανθρώπους που δεν ήξεραν πως να με αγαπήσουν παρόλο που τους έδειχνα τον τρόπο, δεν ήταν πρόθυμοι να μάθουν. Από αυτούς που δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να είναι μαζί μου όμως δεν ήθελαν ούτε να προχωρήσω.Η ζωή δεν μου έμαθε να μένω. Μου έμαθε πολύ καλά, όμως, να φεύγω. Ακόμη κι όταν αγαπούσ

Αν πούμε καλημέρα θα έρθεις; Αν πούμε καληνύχτα θα μείνεις; Αν σου δείξω πόσο σε θέλω μέσα στη μέρα, στέλνοντας σου μηνύματα και στιγμιότυπα από τη μέρα μου θα έχεις το χρόνο να απαντήσεις, να παίξεις λίγο μαζί μου; Αν σου πω σε αγαπώ θα μου πεις κι εγώ ή θα φοβηθείς και θα αποφύγεις τις λέξεις; Αν σου πω ότι θέλω να σε δω, να σε νιώσω, θα μου πεις εντάξει και θα το κάνεις πράξη; Αν σου πω ότι θέλω έτσι για αλλαγή να με αγαπήσουν, θα μου κάνεις έρωτα ή θα κάνεις αυτό που είνα

Όταν ήσουν εκεί δεν το εκτίμησαν. Όταν ήθελες να μοιραστείς πράγματα μαζί τους έκαναν λες και ήσουν ένα βάρος στην καμπούρα που τους ενοχλούσε. Όταν τους είπες "έρχομαι" έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν. Όταν σου είπαν ότι έρχονται σε έστησαν ξανά και ξανά. Όταν έπρεπε να σε προστατέψουν έπλυναν τα χέρια τους σαν άλλοι Πόντιοι Πίλατοι. Γέλασαν μαζί σου με τους φίλους τους και τους φίλους σου και πάλι όταν χρειάστηκαν την βοηθεία σου ανταποκρίθηκες. Όταν τους χρειάστηκες όμως εσύ δ

Σε γνώρισα και ξαφνικά αυτή η ατέλειωτη σιωπή που κατοικούσε μόνιμα στη ζωή μου εξαφανίστηκε. Και στη θέση της ήρθαν μουσικές, λέξεις μικρές, θάλασσες χρυσές και γέλια. Ήξερες για τι πράγμα μιλούσα χωρίς να πρέπει να εξηγήσω. Ερχόμασταν από τους ίδιους κόσμους. Είχαμε μέσα μας τις ίδιες μοναξιές και την ίδια θλίψη. Μια θλίψη που δεν θέλαμε να ξεφορτωθούμε γιατί μας έκανε δημιουργικούς. Μας κρατούσε στο έδαφος. Μας θύμιζε ποιοι ήμασταν και πως φτάσαμε ως εδώ. "Τώρα θα έχω κάτι