Έσυ το φως, εγώ το σκοτάδι

• 

Ζήσε τη ζωή σου όπως θες και άσε με μένα να γράφω λέξεις μέσα στα σκοτάδια.

Εσύ γεννήθηκες για να λάμπεις στον κόσμο σαν αστέρι. Κι εγώ γεννήθηκα για να κρύβομαι τα βράδια σαν ένα παράξενο, τρομαχτικό και τρομαγμένο πλάσμα.

Δεν θες να με αγγίξεις μα σε παρακαλώ μη με φοβάσαι.

Δεν θες να μ' αγαπήσεις, σε καταλαβαίνω. Μα δεν ήρθα ποτέ γι' αυτό και δεν θα στο έκανα ποτέ αυτό.

Είδα απλά τη λάμψη σου και άφησα για λίγο τα σκοτάδια μου και βγήκα για να σε παρατηρήσω από μακριά. Να σε θαυμάσω. Να χαρώ με την ευτυχία σου, να σε προστατέψω αν χρειαστεί.

Δεν περιμένα ποτέ ότι θα μείνεις. Αν και έκανα τα πάντα για να μείνεις λίγο παραπάνω.

Δεν θέλω να με λυπάσαι. Ούτε καν να με σκέφτεσαι. Θέλω να κάνεις έρωτα, να βγαίνεις, να παίζεις, να περνάς καλά λες και δεν υπήρξα ποτέ.

Αυτή θα είναι η νίκη μου. Να είσαι χαρούμενος με τη ζωή που επέλεξες χωρίς εμένα μέσα. Γιατί όλα τα αξίζεις.

Κι άσε με μένα στα σκοτάδια μου να ράβω τις λέξεις σαν παλτό που θα με ζεσταίνει τον χειμώνα. Τα έχω συνηθίσει τα σκοτάδια κι αν για λίγο έρθεις κοντά το φως σου θα μου κάψει το δέρμα και δε θέλω να κλείνω άλλες πληγές μόνη μου.