Τα έχω με μένα

Τα έχω με μένα.

Που σε πίστευα κάθε φορά.

Που η μοναξιά με έκανε ευάλωτη και σε άφηνα να παίζεις μαζί μου.

Ήθελα τόσο να πιστέψω το παραμύθι μας, παρόλο που ήξερα ότι ήσουν πάλι για μόνο μια στιγμή.

Στόλιζα το σώμα μου, το πρόσωπό μου τα μαλλιά μου και σε περίμενα. Μα δεν ερχόσουν.

Ήταν όλα ένα στημένο παιχνίδι που θα με άφηνε για πάντα χαμένη, γεμάτη ενοχές, για να είσαι εσύ καλά με τον εαυτό σου.

Ο εαυτός σου πάνω από όλα κι ας θέριζες καρδιές.

Δεν είχες ποτέ καμία πρόθεση να μείνεις εξαρχής. Το ήξερες ότι θα με εγκατέλειπες, ήξερες ότι θα πονάω μα δε σε ένοιαζε. Σε ένοιαζε μόνο να σφίξεις την ψυχή μου σαν λεμόνι να την στραγγίσεις έτσι γιατί μπορούσες και μετά να με πετάξεις στο καλάθι των σκουπιδιών και να με ρωτάς από τύψεις αν είμαι καλά.

Εσύ δεν φταις.

Εγώ ήμουν πάντα διαθέσιμη σε ό,τι κι αν ζητούσες. Κι αυτό στο έκανε εύκολο να με εκμεταλλευτείς, να μην υπολογίζεις τα αισθήματά μου, να με έχεις δεδομένη.

Έτσι είναι οι άνθρωποι όταν έχουν ένα πιο αδύναμο μπροστά τους.

Μα πια δεν πιστεύω ούτε λέξη.

Και ευτυχώς δεν θέλω να πιστέψω.

Θα γράψω άλλο παραμύθι που θα είναι μόνο δικό μου.

Κι εσύ δεν θα βρίσκεις πια την πόρτα για να μπαινοβγαίνεις.