Η ήττα

Εγώ την ήττα μου την αποδέχτηκα.

Και έφυγα με αξιοπρέπεια γιατί δεν ήθελα ποτέ να σε μοιράζομαι

και να παίρνω το πιο μικρό κομμάτι σου.

Εγώ την ήττα μου την αγκάλιασα και έκλαψα μαζί της αθόρυβα

χωρίς κανείς να δει πόσο πάλεψα μέσα μου

για να προχωρήσω.

Εγώ δέχτηκα ότι σε έχασα. Το παραδέχτηκα.

Στην αρχή μου έφταιγαν όλα,

μετά δε μου έφταιγε κανείς και τίποτα.

Έμαθα να σε αγαπώ με τον δικό μου τρόπο.

Από μακριά. Σιωπηλά. Χωρίς να ζητάω πια τίποτα.

Χωρίς να περιμένω τίποτα,

ακόμη και τις φορές που ήθελες να πιστέψω ότι κάτι θα αλλάξει.

Η αλήθεια δε σε ένοιαζε να αλλάξει κάτι.

Αυτό το λίγο σού ήταν πάντα αρκετό.

Αυτό το λίγο είχες για μένα.

Και ήθελες να το δεχτώ χωρίς να σε νοιάζει

που με έπνιγε το άδικο και η μοναξιά.

Στην αρχή δεν καταλαβαίνεις τους λόγους,

που αγαπάς κάποιον που δεν μπορείς να έχεις.

Μετά όμως όλα βρίσκουν την πορεία τους

και καταλαβαίνεις γιατί έπρεπε τα πράγματα να γίνουν έτσι.

Για να είσαι ο άνθρωπος που έγινες σήμερα.

Για να υπάρχει χώρος για καλύτερα πράγματα.

Το να αποδέχεσαι την ήττα και να προχωράς είναι

πιο μεγάλο και δύσκολο κατόρθωμα ακόμη κι από την ίδια τη νίκη.

Σταματάς να ζεις με φαντάσματα.

Σταματάς να ζεις στο παρελθόν ή να πιέζεις για ένα παρόν που δεν θα έρθει ποτέ όπως θες.

Βρίσκεις την γαλήνη.

Είναι σωτήρια πράξη ζωής.

Διαβάστε αποκλειστικά αδημοσίευτες ιστορίες μας στο ηλεκτρονικό βιβλίο Στον Έρωτα Μολών Λαβέ