Το μυαλό μου θέλει εσένα

Σε ικετεύω...

μην προσπαθήσεις

να μπεις στο μυαλό μου...

θα χαθείς!

Μόνο κράτα μου το χέρι και νιώσε τους παλμούς μου πως πέφτουν.

Oι σκέψεις μου τρέχουν πιο γρήγορα κι από τα δευτερόλεπτα.

Κάποιες γίνονται λέξεις, κάποιες μηνύματα και τις πιο πολλές δεν τις θυμάμαι καν.

Δεν μπορεί το μυαλό μου να πατήσει το pause. Να πάρει μια μέρα ρεπό. Έστω μια ώρα.

Σταματάει μόνο όταν είσαι κοντά. Τότε σταματά να σκέφτεται το αύριο, το μεθαύριο, το χτες, το που, τα πώς και τα γιατί.

Σταματάει να τρέχει και ζει απλά τη στιγμή. Χαλαρώνει και αφήνει και το σώμα να ξεκουραστεί.

Είναι ένα μυαλό ανοργάνωτο, φοβισμένο μα και με τόσα πράγματα που θέλει να πει και να κάνει.

Μόνο εσύ μπορείς να το βάζεις σε τάξη. Δυο τρεις λέξεις από σένα και είναι αρκετές. Ένα άγγιγμα, μια ζεστή αγκαλιά...

Είναι που ξέρει τι θέλει και δεν το έχει. Εσένα.

Και δεν το βρίσκει πουθενά αλλού.