Η φυγή

Η μυρωδιά σου περνάει σαν αεράκι καλοκαιρινό πάνω από το πρόσωπο μου.

Τα χέρια σου τα νιώθω να ακουμπούν απαλά τα δικά μου...

Πάλι μου παίζει παιχνίδια το μυαλό μου.

Σ' αυτό το δωμάτιο είναι μόνο το ασθενικό κορμί μου.

Μα ας είναι κι έτσι να έρχεσαι να μου απαλύνεις τον πόνο.

Όταν φύγω θα 'χουν μείνει μόνο οι λέξεις μου. Αυτές θα με θυμούνται.

Κι εσύ θα νιώθεις βαθιά ανακούφιση που πια δεν σ' αγαπαει κάποιος τόσο.

Σαν να έφυγε ένα μεγάλος βαρός από πάνω σου που δεν ήξερες τι να το κάνεις.

Οι λέξεις μου...αυτές που δεν άντεχες ποτέ γιατί είχαν μέσα τους αλήθεια, αυτές με κρατάνε από το να μην τρελαθώ σ' αυτόν τον κόσμο.

Εσύ όπως πάντα ήρθες, διεκδίκησες, κέρδισες και έφυγες πάλι νικητής.

Έτριψες τα χέρια σου, ένιωσες για λίγα δευτερόλεπτα τύψεις και συνεχίσες αυτό που ξέρεις να κάνεις καλύτερα.

Να παίζεις τους ρόλους σου και να ακούς στο μυαλό σου χειροκροτήματα.

Κι εγώ σε άφησα να παίξεις για ακόμη μια φορά μαζί μου. Ήθελα μια τελευταία σκηνή μαζί σου κι ας ήταν ανυπόφορη η σιωπή μετά.

Ήξερα ότι όπως πάντα θα έφευγες, μα η διαφορά ήταν ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άντεχα να σε χάσω.

Μικρές Ιστορίες

www.mikresistories.net