top of page
Αναζήτηση

Πριν φύγεις

  • Εικόνα συγγραφέα: Praxia Aresti
    Praxia Aresti
  • πριν από 3 ημέρες
  • διαβάστηκε 1 λεπτά

Το ξέρω πως φεύγεις.

Το βλέπω στον ιδρώτα που τρέχει από το μέτωπό σου.

Το ξέρω ότι δεν θες να φύγεις.

Μα και οι δύο ξέρουμε πως μας είχες καταδικάσει από την πρώτη στιγμή.

Είναι μια απόφαση που έχεις πάρει εδώ και καιρό.

Και μια απόφαση που έπρεπε να καταπιώ σαν δηλητήριο για να τη δεχτώ. Γιατί κανείς δεν με ρώτησε τι ήθελα. Δεν είχε ποτέ καμία σημασία.

Μα η γαλήνη που φέρνει το τέλος μετά τον πόνο είναι προτιμότερη από έναν έρωτα που συνεχώς τελειώνει πριν καν αρχίσει.

Φοβάσαι να κάνεις ένα βήμα παραπάνω κι εγώ δεν έχω καμία διάθεση να σε πείσω για κάτι που ήδη νιώθεις, όμως, θα προσπεράσεις.

θα είμαι, ελπίζω μια όμορφη ανάμνηση στο μυαλό σου.

Να κρατάς για πάντα την τελευταία μας φορά. Την τελευταία φορά που σε φίλησα, που σε αγκάλιασα, που έκλαψα στον ώμο σου γιατί ήξερα μέσα μου πώς ήταν η τελευταία.

Δεν σου ζητάω τίποτα. Μόνο την ηρεμία του τέλους.

Να φύγεις χωρίς πια να με τραβάς σε όλα τα δεν μπορώ σου που σε βασανίζουν. Να φύγεις λες και λίγο με αγάπησες και λίγο εκτιμάς ότι για σένα έκανα τα πάντα και ζήτησα τα ελάχιστα.

Να φύγεις χωρίς να με αποτελειώσεις.

Είναι αυτή η τελευταία μου επιθυμία.

 
 
 

Σχόλια


Ακολουθήστε μας
στα κοινωνικά δίκτυα

  • Threads
  • Instagram
  • Facebook
  • LinkedIn
  • TikTok

Εγγραφείτε στη λίστα μας
για ενημέρωση και δώρα.

Ευχαριστούμε

© 2024 by Μικρές Ιστορίες από την Πράξια Αρέστη

bottom of page