Πώς να γυρίσεις πίσω:

Κάποτε σκέφτεσαι ότι θέλεις να γυρίσεις πίσω. Να ζήσεις έστω μια μόνο στιγμή μαζί του.

Μα η σκέψη αυτή μαυρίζει το επόμενο λεπτό που θα θυμηθείς, πώς δεν υπάρχει τίποτα για να γυρίσεις.

Ακόμα κι αν στείλεις, αυτή τη στιγμή που θες να μοιραστείς κάτι μαζί του, θα σε αφήσει στα αδιάβαστα.

Ή θα πει κάτι που θα σε στεναχωρήσει δείχνοντάς σου πώς δεν τον αφορούν οι σκέψεις και τα αισθήματά σου.

Κι αυτή η σκέψη σε τρομάζει. Θες να προστατέψεις τον εαυτό σου από το να πληγωθεί ξανά, από το να νιώσεις ανεπιθύμητη και σαν κακός ιός που θέλει κάποιος να αποβάλει.

Οι καχύποπτοι και φοβισμένοι άνθρωποι που δεν ανοίγονται σε σένα που δεν μπορούν να εμπιστευτούν πραγματικά, σε βλέπουν συνεχώς σαν εχθρό, και ρίχνουν προληπτικά το δηλητήριό τους για άμυνα. Μα εσύ πεθαίνεις...

Ακομά κι αν του πεις ότι θέλεις να τον δεις, θα βρει μια δικαιολογία για να σε αποφύγει. Θα έρθει, μόνο όταν θα θέλει αυτός με τους δικούς του όρους, όταν θα νιώθεις αρκετά ξενερωμένη.

Έτσι ήταν πάντα.

Και θυμάσαι πώς ακόμα κι όταν έλεγε ότι θα είναι εκεί για σένα, δεν ήταν ποτέ όταν τον ζητούσες, όταν τον χρειαζόσουν.

Ένιωθες μόνη και η απουσία σε έκανε να νιώθεις πιο μόνη από ποτέ.

Η προδοσία σου τρυπούσε την καρδιά.

Κάποιος που αγαπάει δεν φέρεται έτσι, σκεφτόσουν και πήγαινες να τρελαθείς.

Η αναμονή έκανε τις νύχτες στοιχειωμένες.

Δεν έβρισκες γαλήνη πουθενά γιατί ήξερες ποιο θα ήταν το επόμενό του ψέμα.

Και όχι μόνο δεν θες να του στείλεις πια, αλλά φοβάσαι μη σε προσεγγίσει πρώτος ξανά με κάποιο τρόπο και πέσεις στην παγίδα του ακόμη μια φορά σαν ηλίθια.

Τον φοβάσαι. Γιατί αφού σε χρησιμοποιήσει, θα χαθεί και φεύγοντας θα σου ξεσκίσει την ψυχή μόνο και μόνο για να σιγουρευτεί ότι θα σώσει το τομάρι του.

Και ρίχνεις το κινητό όσο γίνεται πιο μακριά από τα χέρια σου.

Είσαι καλύτερα έτσι.

✍️Πράξια Αρέστη για Μικρές Ιστορίες