Και τελικά νικηθήκαμε. Ήταν πολλοί οι αντίπαλοι. Και ήταν δυνατοί. Και πιο δυνατοί οι εαυτοί μας. Ήταν πολλά τα εμπόδια και δεν μας άφησαν χρόνο για το "μαζί". Μα ελπίζω να είσαι καλύτερα χωρίς εμένα. Και ίσως μια μέρα να είμαι καλύτερα χωρίς εσένα. Ελπίζω την επόμενη φορά να μην κάνουμε τα ίδια λάθη. Ελπίζω την επόμενη φορά η αγάπη να υπάρχει άφθονη και να μην χρειάζεται κανείς να παλεύει για τίποτα. Ελπίζω να μην κάνεις τα ίδια λάθη που έκανες μαζί μου και ελπίζω να μην κάν

Μια μέρα ίσως να μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στο χρόνο και να πούμε ότι τελικά τα καταφέραμε. Στην καρδιά μου είμαστε ήδη νικητές κι ας μην μοιραστούμε ποτέ ξανά το ίδιο κρεβάτι. Είμαστε νικητές γιατί πάντα νικούσε η αγάπη. Ακόμη και στον χωρισμό. Περάσαμε δύσκολα. Γιατί δεν καταλαβαίναμε πόσο πληγώναμε ο ένας τον άλλο. Δεν καταλάβαινες πόσο με επηρέαζε η ψυχολογία σου, το πως μου μιλούσες, το πόσο μου έλειπες. Κι εγώ, αντίστοιχα, δεν αντιλαμβανόμουν πόσο σε πλήγωνα όταν έτρε

Πόσο βουβή θα ήταν η ζωή μου χωρίς εσένα. Πόσο άχρωμη. Πόσο άγευστη. Πόσο άοσμη. Πόσο άδειος θα ήταν ο κόσμος αν δεν υπήρχες μέσα σε αυτόν. Πόσο βαρετός και αδιάφορος θα μου ήταν. Πόσο ανούσιος. Σε ποιον θα άπλωνα τα χέρια μου για μια αγκαλιά; Για ποιον θα πάλευα κάθε μέρα να είμαι καλά, να γίνομαι καλύτερη; Για τον εαυτό του και μόνο δεν μπορεί να ζει κανείς. Τρελαίνεται. Χάνεται ο άνθρωπος όταν δεν έχει κάτι αγνό να αγαπά. Χρειάζεται ένα αντικείμενο λατρείας, ένα αντικείμεν

Δικός μου ο έρωτας, δική μου και η αυτοκαταστροφή. Κι αυτό δεν είναι ωριμότητα στην τελική; Να είσαι ο εαυτός σου, να κάνεις αυτό που νιώθεις, όμως να είσαι έτοιμος να αναλάβεις τις ευθύνες των πράξεων σου, χωρίς να πληγώνεις κανέναν, χωρίς να σου φταίνε οι άλλοι. Δικά μου τα λάθη, δική μου και η μάχη. Δικό μου το αίσθημα, δικό μου το μάθημα, δικός μου και ο πόνος. Κανείς δεν μπορεί να σε κρίνει πώς επιλέγεις να ξεγελάς τον πόνο, παρά μόνο αυτός που μένει. Αυτός που πάντα φεύ

Ένα βήμα τη φορά. Πάρε τον χρόνο που χρειάζεσαι να θεραπεύσεις τις πληγές σου. Δεν είναι κακό να κλαις. Μόνο μην στοιβάζεις μέσα σου θυμό, άγχος και το βάρος του παρελθόντος. Κράτα τα όμορφα. Μην πιέζεις καταστάσεις. Φθείρεις και φθείρεσαι. Ό,τι είναι να έρθει στη ζωή σου θα έρθει αβίαστα. Και ό,τι είναι να μείνει, θα μένει χωρίς πολύ κόπο. Άσε τα πράγματα να συμβούν ενώ θα ζεις τη στιγμή. Μην ζεις περιμένοντας. Ζήσε με αυτά που έχεις τώρα. Άσε τους ανθρώπους να έρθουν σε σέν

Φοβάμαι τον έρωτα. Φοβάμαι εσένα. Φοβάμαι τον εαυτό μου μέσα σε αυτόν Τις υποχωρήσεις που θα κάνω ακόμη για να μην τον χάσω. Φοβάμαι γιατί είναι το αδύνατο μου σημείο. Είσαι το αδύνατο μου σημείο. Δεν το επελέξα κι ας πιστεύεις ότι είχα καταστρώσει κάποιο σατανικό σχέδιο. Δεν λέω, υπάρχουν γυναίκες που λειτουργούν με σχέδιο, όμως, αυτές δεν αγαπάνε. Μόνο κατακτούν ψυχές για το δικό τους εγώ. Εγώ σ' αγαπούσα τόσο που η λογική μου είχε πάει περίπατο. Δεν μπορούσα καν να λειτουρ

Μια μέρα ίσως να μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στο χρόνο και να πούμε ότι τελικά τα καταφέραμε. Στην καρδιά μου είμαστε ήδη νικητές κι ας μην μοιραστούμε ποτέ ξανά το ίδιο κρεβάτι. Είμαστε νικητές γιατί πάντα νικούσε η αγάπη. Ακόμη και στον χωρισμό. Περάσαμε δύσκολα. Γιατί δεν καταλαβαίναμε πόσο πληγώναμε ο ένας τον άλλο. Δεν καταλάβαινες πόσο με επηρέαζε η ψυχολογία σου, το πως μου μιλούσες, το πόσο μου έλειπες. Κι εγώ, αντίστοιχα, δεν αντιλαμβανόμουν πόσο σε πλήγωνα όταν έτρε

Είμαι πια έτοιμη να σε αφήσω να φύγεις. Αυτό μου φώναζαν τα ξεσπάσματά σου όταν με δίκαζες χωρίς να καταλαβάινω τον λόγο. Αυτό φώναζαν και οι σιωπές σου. Και οι επαναφορές σου δεν κράτησαν ποτέ πολύ. Ήταν μέχρι να ψάχνεις πάλι τρόπους να κρυφτείς. Μην φοβάσαι. Κανείς εδώ δεν θέλει να σε τυλίξει στα δίκτυά του, ούτε να σε αλλάξει, ούτε να σε ελέγξει. Κανείς εδώ δεν σκέφτεται καν με αυτό τον τρόπο. Σιγά σιγά κατάλαβα ότι τα είχες μαζί μου. Γιατί μπορούσες. Γιατί δε σε ένοιαζε.

Τελευταία συνηδειτοποίησα κάτι για μένα... Συνδέομαι πολύ με ανθρώπους, ζώα, τοποθεσίες, ακόμη και με πράγματα. Όχι με πολλά αλλά πολύ. Όπου κι αν ταξιδέψω στον κόσμο, τίποτα δε θα με γεμίσει όσο το να γυρίσω στις αγαπημένες μου πόλεις. Στα στέκια που ξέρω. Σε μέρη που έζησα όμορφες αναμνήσεις που μοιράστηκα συναισθήματα. Πάντα θέλω να επιστρέφω. Μου αρέσει που τα γνωρίζω πλέον καλά. Νιώθω ότι ανήκω σε όλα αυτά τα μέρη. Τα νιώθω δικά μου. Καμία θάλασσα στον κόσμο δεν είναι τό

Το ξέρω πως φεύγεις. Το βλέπω στον ιδρώτα που τρέχει από το μέτωπό σου. Το ξέρω ότι δεν θες να φύγεις. Μα και οι δύο ξέρουμε πως μας είχες καταδικάσει από την πρώτη στιγμή. Είναι μια απόφαση που έχεις πάρει εδώ και καιρό. Και μια απόφαση που έπρεπε να καταπιώ σαν δηλητήριο για να τη δεχτώ. Γιατί κανείς δεν με ρώτησε τι ήθελα. Δεν είχε ποτέ καμία σημασία. Μα η γαλήνη που φέρνει το τέλος μετά τον πόνο είναι προτιμότερη από έναν έρωτα που συνεχώς τελειώνει πριν καν αρχίσει. Φοβά

Ξέρεις πότε είναι έρωτας; Όταν το να κάθεστε σιωπηλά ο ένας δίπλα στον άλλο χωρίς να κάνετε απολύτως τίποτα είναι αρκετό. Όταν ο ένας μπορεί να τρελάνει τον άλλο με μια λέξη. Να τον εκνευρίσει ή να τον καβλώσει. Όταν το να ζηλεύεις γίνεται αιτία για να τον θέλεις ακόμη πιο πολύ γιατί μέσα σου ξέρεις ότι η καρδιά του χτυπάει για σένα. Όταν είναι το πρώτο άτομο που θες να μοιραστείς μαζί του τα καλά και τα κακά σου νέα. Όταν είναι το μοναδικό άτομο που σε νοιάζει αν είδε τα στό

Κάθε φορά που λέγαμε αντίο η καρδιά μου έχανε και ένα μικρό κομμάτι της. Αν υπάρχει κάτι πιο ηρωικό από το να αγαπάς έναν άνθρωπο που ξέρεις ότι με μαθηματική ακρίβεια στο τέλος θα τον χάσεις, δεν ξέρω. Σου έκλεινα την πόρτα κατά μούτρα, όμως, σου άφηνα πάντα ένα κλειδί κρυμμένο κάτω από το χαλάκι. Κι εσύ ήξερες πώς όταν γύριζες θα το έβρισκες εκεί, να σε περιμένει, λίγο πιο σκουριασμένο από πριν. Το χαλάκι γέμιζε χρυσά και καφέ φύλλα το φθινόπωρο, γέμιζε χιόνια τον χειμώνα,

Αγαπώ, σημαίνει θέλω να μένεις για όσο είσαι ευτυχισμένος. Κι αν μαζί μου είσαι δυστυχισμένος και αποφασίσεις να φύγεις εγώ θα σε βοηθήσω να ανοίξεις τα φτερά σου για να πετάξεις μακριά από μένα και να βρεις όλα αυτά που σου αξίζουν, που δεν μπόρεσα εγώ να σου δώσω. Αγαπώ σημαίνει σε αφήνω ελευθέρο να διαλέξεις. Κάθε φορά που πέφτεις σε ενθαρρύνω να σηκωθείς. Όμως, θα σε στηρίζω για να σηκωθείς μόνος σου και να μην εξαρτάσαι από μένα. Κι όταν σε βοηθήσω δεν θα το κάνω για να

Τα έχω με μένα. Που σε πίστευα κάθε φορά. Που η μοναξιά με έκανε ευάλωτη και σε άφηνα να παίζεις μαζί μου. Ήθελα τόσο να πιστέψω το παραμύθι μας, παρόλο που ήξερα ότι ήσουν πάλι για μόνο μια στιγμή. Στόλιζα το σώμα μου, το πρόσωπό μου τα μαλλιά μου και σε περίμενα. Μα δεν ερχόσουν. Ήταν όλα ένα στημένο παιχνίδι που θα με άφηνε για πάντα χαμένη, γεμάτη ενοχές, για να είσαι εσύ καλά με τον εαυτό σου. Ο εαυτός σου πάνω από όλα κι ας θέριζες καρδιές. Δεν είχες ποτέ καμία πρόθεση

Τι είναι ο έρωτας; Είναι η δύναμη που κινεί τον πλανήτη. Ξέρεις γιατί υπάρχει τόση μιζέρια στον κόσμο; Γιατί όλοι κάνουν ότι ο έρωτας είναι ασήμαντος. Ότι είναι σαχλαμάρες και θα τους ακούσεις να λένε κάποτε, έχουμε τόσα προβλήματα, με αυτόν θα ασχολούμαστε; Κι όμως είναι τόσο δυστυχισμένοι. Ο έρωτας είναι ενέργεια που γεμίζει το σώμα και το μυαλό σου. Είναι περιπέτεια. Κάποιες φορές είναι και αγάπη μαζί. Παραμένει απρόβλεπτος σε μια τόσο προβλέψιμη καθημερινότητα. Ακόμη και

Προσπαθώντας να εξηγήσουμε στους ανθρώπους τα αυτονόητα χάσαμε πολύτιμο χρόνο. Προσπαθώντας να τους πείσουμε ότι οι πράξεις τους πληγώνουν μείναμε αιώνια πληγωμένοι. Προσπαθώντας να τους μάθουμε να λένε τη λέξη συγνώμη ξεχάσαμε ότι η πραγματική συγχώρεση απαιτεί πράξεις κι όχι μόνο λόγια της στιγμής. Προσπαθώντας να τους δείξουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, χάσαμε τον εαυτό μας. Και στο τέλος τους χάσαμε. Τους είχαμε ήδη χάσει από καιρό αλλά δε θέλαμε να το παραδεχτούμε. Ζούσαμ

Ποτέ δεν σε άφησα. Ποτέ δεν σε εγκτάλειψα. Κάθε πρώι σου έλεγα καλημέρα. Κάθε βράδυ σου έλεγα καληνύχτα. Έκλεινα τα μάτια μου και σε ένιωθα να με αγκαλιάζεις. Έβλεπα το πρόσωπό σου απέναντι από το δικό μου και τα μάτια σου να με κοιτάζουν τρυφερά. Έπαιζαν στο μυαλό μου οι ίδιες εικόνες από τις λίγες καλές μας στιγμές. Κάποιες αναμνήσεις ξεθώριασαν. Το μυαλό μου ήταν πια πολύ κουρασμένο για να τις συγκρατήσει. Κι αυτό με έκανε να θυμώνω με μένα. Όμως εκείνες οι στιγμές που άγγ

Ένας λύκος είδε μια νύχτα την πανσέληνο του χειμώνα και την ερωτεύτηκε. Εδώ και χρόνια, η πανσέληνος εμφανιζόταν κάθε μήνα και του φώτιζε τον δρόμο, καθώς έβγαινε από τη σπηλιά του για να ψάξει τροφή. Κι όμως, μέχρι εκείνη τη νύχτα δεν την είχε ποτέ πραγματικά προσέξει. Ίσως γιατί ήταν πολύ απασχολημένος με την επιβίωσή του. Εκείνο το βράδυ ήταν πληγωμένος. Ένα κοπάδι ελάφια τον είχε τραυματίσει στην προσπάθειά του να πιάσει ένα για να ικανοποιήσει την πείνα του. Τα σύννεφα ή

Το 2025 ήταν μία πολύ σημαντική χρονιά για τις Μικρές Ιστορίες καθώς κατάφερε όμορφες συνεργασίες που μας έδωσαν δώρα για Διαγωνισμούς για τους Αναγνώστες μας. Είχαμε συνολικά 100 εκατομ. views σε Ελλάδα και Κύπρο, δημιουργήσαμε το Mikres Istories Channel και ένα γκρουπ για να μοιραζόμαστε όλοι κείμενα, σκέψεις και συναισθήματα και το πιο σημαντικό, μεγάλωσε η ινσταγκραμική μας οικογένεια φτάνοντας τους 9,300 followers. Ελπίζουμε ότι στις 10,000 θα κάνουμε και ένα μεγάλο Διαγ

Υπάρχει κάτι σε σένα που με ελκύει απίστευτα. Μάλλον είναι πολλά αυτά που με ελκύουν σε σένα. Από το χαμόγελο σου μέχρι τον την έκφρασή σου όταν νευριάζεις. Από το πείσμα σου να μην μας παρατάς μέχρι τις θανατηφόρες σιωπές σου. Από τα χέρια σου μέχρι το στήθος, τα χείλη, τα μάτια και το μέτωπό σου. Ο τρόπος που λες το όνομά μου και το βλέμμα σου που με κοιτάζει όταν είσαι μέσα μου. Υπάρχει κάτι σε σένα που με κάνει να σε θέλω κάθε φορά και πιο πολύ. Κάθε φορά που αγγίζεις το