Αγαπώ, σημαίνει θέλω να μένεις για όσο είσαι ευτυχισμένος. Κι αν μαζί μου είσαι δυστυχισμένος και αποφασίσεις να φύγεις εγώ θα σε βοηθήσω να ανοίξεις τα φτερά σου για να πετάξεις μακριά από μένα και να βρεις όλα αυτά που σου αξίζουν, που δεν μπόρεσα εγώ να σου δώσω. Αγαπώ σημαίνει σε αφήνω ελευθέρο να διαλέξεις. Κάθε φορά που πέφτεις σε ενθαρρύνω να σηκωθείς. Όμως, θα σε στηρίζω για να σηκωθείς μόνος σου και να μην εξαρτάσαι από μένα. Κι όταν σε βοηθήσω δεν θα το κάνω για να

Τα έχω με μένα. Που σε πίστευα κάθε φορά. Που η μοναξιά με έκανε ευάλωτη και σε άφηνα να παίζεις μαζί μου. Ήθελα τόσο να πιστέψω το παραμύθι μας, παρόλο που ήξερα ότι ήσουν πάλι για μόνο μια στιγμή. Στόλιζα το σώμα μου, το πρόσωπό μου τα μαλλιά μου και σε περίμενα. Μα δεν ερχόσουν. Ήταν όλα ένα στημένο παιχνίδι που θα με άφηνε για πάντα χαμένη, γεμάτη ενοχές, για να είσαι εσύ καλά με τον εαυτό σου. Ο εαυτός σου πάνω από όλα κι ας θέριζες καρδιές. Δεν είχες ποτέ καμία πρόθεση

Τι είναι ο έρωτας; Είναι η δύναμη που κινεί τον πλανήτη. Ξέρεις γιατί υπάρχει τόση μιζέρια στον κόσμο; Γιατί όλοι κάνουν ότι ο έρωτας είναι ασήμαντος. Ότι είναι σαχλαμάρες και θα τους ακούσεις να λένε κάποτε, έχουμε τόσα προβλήματα, με αυτόν θα ασχολούμαστε; Κι όμως είναι τόσο δυστυχισμένοι. Ο έρωτας είναι ενέργεια που γεμίζει το σώμα και το μυαλό σου. Είναι περιπέτεια. Κάποιες φορές είναι και αγάπη μαζί. Παραμένει απρόβλεπτος σε μια τόσο προβλέψιμη καθημερινότητα. Ακόμη και

Προσπαθώντας να εξηγήσουμε στους ανθρώπους τα αυτονόητα χάσαμε πολύτιμο χρόνο. Προσπαθώντας να τους πείσουμε ότι οι πράξεις τους πληγώνουν μείναμε αιώνια πληγωμένοι. Προσπαθώντας να τους μάθουμε να λένε τη λέξη συγνώμη ξεχάσαμε ότι η πραγματική συγχώρεση απαιτεί πράξεις κι όχι μόνο λόγια της στιγμής. Προσπαθώντας να τους δείξουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, χάσαμε τον εαυτό μας. Και στο τέλος τους χάσαμε. Τους είχαμε ήδη χάσει από καιρό αλλά δε θέλαμε να το παραδεχτούμε. Ζούσαμ

Ποτέ δεν σε άφησα. Ποτέ δεν σε εγκτάλειψα. Κάθε πρώι σου έλεγα καλημέρα. Κάθε βράδυ σου έλεγα καληνύχτα. Έκλεινα τα μάτια μου και σε ένιωθα να με αγκαλιάζεις. Έβλεπα το πρόσωπό σου απέναντι από το δικό μου και τα μάτια σου να με κοιτάζουν τρυφερά. Έπαιζαν στο μυαλό μου οι ίδιες εικόνες από τις λίγες καλές μας στιγμές. Κάποιες αναμνήσεις ξεθώριασαν. Το μυαλό μου ήταν πια πολύ κουρασμένο για να τις συγκρατήσει. Κι αυτό με έκανε να θυμώνω με μένα. Όμως εκείνες οι στιγμές που άγγ

Ένας λύκος είδε μια νύχτα την πανσέληνο του χειμώνα και την ερωτεύτηκε. Εδώ και χρόνια, η πανσέληνος εμφανιζόταν κάθε μήνα και του φώτιζε τον δρόμο, καθώς έβγαινε από τη σπηλιά του για να ψάξει τροφή. Κι όμως, μέχρι εκείνη τη νύχτα δεν την είχε ποτέ πραγματικά προσέξει. Ίσως γιατί ήταν πολύ απασχολημένος με την επιβίωσή του. Εκείνο το βράδυ ήταν πληγωμένος. Ένα κοπάδι ελάφια τον είχε τραυματίσει στην προσπάθειά του να πιάσει ένα για να ικανοποιήσει την πείνα του. Τα σύννεφα ή

Το 2025 ήταν μία πολύ σημαντική χρονιά για τις Μικρές Ιστορίες καθώς κατάφερε όμορφες συνεργασίες που μας έδωσαν δώρα για Διαγωνισμούς για τους Αναγνώστες μας. Είχαμε συνολικά 100 εκατομ. views σε Ελλάδα και Κύπρο, δημιουργήσαμε το Mikres Istories Channel και ένα γκρουπ για να μοιραζόμαστε όλοι κείμενα, σκέψεις και συναισθήματα και το πιο σημαντικό, μεγάλωσε η ινσταγκραμική μας οικογένεια φτάνοντας τους 9,300 followers. Ελπίζουμε ότι στις 10,000 θα κάνουμε και ένα μεγάλο Διαγ

Υπάρχει κάτι σε σένα που με ελκύει απίστευτα. Μάλλον είναι πολλά αυτά που με ελκύουν σε σένα. Από το χαμόγελο σου μέχρι τον την έκφρασή σου όταν νευριάζεις. Από το πείσμα σου να μην μας παρατάς μέχρι τις θανατηφόρες σιωπές σου. Από τα χέρια σου μέχρι το στήθος, τα χείλη, τα μάτια και το μέτωπό σου. Ο τρόπος που λες το όνομά μου και το βλέμμα σου που με κοιτάζει όταν είσαι μέσα μου. Υπάρχει κάτι σε σένα που με κάνει να σε θέλω κάθε φορά και πιο πολύ. Κάθε φορά που αγγίζεις το

Ανυπομονώ να σε ξαναδώ. Νιώθω να έχουν περάσει αιώνες. Οι μέρες μου περνάνε χωρίς να τις ζω πραγματικά. Ανυπομονώ να σε μυρίσω, να σε αγγίξω, να κρυφτώ πίσω από το αυτί σου, να κυλήσω στον λαιμό σου, να φιλήσω το στήθος σου και να μυρίσω τον ιδρώτα σου. Τελικά είμαι λάτρης της συνήθειας. Θέλω το ίδιο σώμα να αγγίζει το δικό μου κάθε βράδυ. Θέλω το δικό σου σώμα. Τη δική σου αύρα. Τα πειράγματά σου και το γέλιο σου. Θέλω να μου σπας τα νεύρα και να θυμώνω, όμως όταν κοιμάσαι ν

Εγώ την ήττα μου την αποδέχτηκα. Και έφυγα με αξιοπρέπεια γιατί δεν ήθελα ποτέ να σε μοιράζομαι και να παίρνω το πιο μικρό κομμάτι σου. Εγώ την ήττα μου την αγκάλιασα και έκλαψα μαζί της αθόρυβα χωρίς κανείς να δει πόσο πάλεψα μέσα μου για να προχωρήσω. Εγώ δέχτηκα ότι σε έχασα. Το παραδέχτηκα. Στην αρχή μου έφταιγαν όλα, μετά δε μου έφταιγε κανείς και τίποτα. Έμαθα να σε αγαπώ με τον δικό μου τρόπο. Από μακριά. Σιωπηλά. Χωρίς να ζητάω πια τίποτα. Χωρίς να περιμένω τίποτα, ακ

Προτιμώ να σ' αγαπάω από μακριά γιατί έτσι θα μπορώ να είμαι στη ζωή σου ως φίλη σου για πάντα. Προτιμώ να μην ξέρεις τι νιώθω. Γιατί η αγάπη μου θα σε τρομάξει. Κι ίσως μας δώσει ελάχιστα βράδια μα μετά και πάλι θα με αφήσεις. Προτιμώ να σε αγαπάω στη σιωπή γιατί έτσι δεν μπορείς να με απορρίψεις. Προτιμώ να σε βλέπω μόνο στα όνειρά μου γιατί εκεί ποτέ δεν χρειάζεται να σε βλέπω να φεύγεις. Προτιμώ να σου στέλνω φιλιά με τον αέρα, γιατί με τίποτα δεν μπορείς να τα αποφύγεις.

Πώς είναι οι μέρες σου; Πώς είναι οι νύχτες σου; Ποιος έρωτας σου τρώει τις νύχτες τα σωθικά; Σε ποιον χαρίζεις το κορμί σου; Του δίνεις άραγε και την ψυχή σου; Ποια ανάγκη σε κρατάει μακριά από δω; Από δω που η αγάπη για σένα ξεχειλίζει και μπορεί να καλύψει το σύμπαν ολόκληρο. Υποφέρω μακριά σου. Υποφέρω και εκλιπαρώ για λίγο να περάσεις και να μυρίσω το γιασεμί στον αέρα γύρω σου. Δεν μου αρκεί λίγη σάρκα. Θέλω ένα πρωινό καφέ και να κοιτάζω τον ήλιο να πέφτει στα μαλλιά σ

Άσε με να σε αγαπάω όπως εγώ ξέρω. Όπως εγώ μπορώ, όπως εγώ χωράω, στον κόσμο που έφτιαξες και δεν άφησες για μένα παρά μόνο μια μικρή ρωγμή για να σε κοιτάζω από μακριά. Κρατιέμαι από τα λόγια, κρατιέμαι από την ελπίδα μα ο χρόνος πέρασε και άφησε πίσω του ελάχιστες αναμνήσεις, μπλεγμένες με καπνό και αλκοόλ και τον πόνο ότι θα μπορούσες να με είχες λίγο αγαπήσει. Λίγο μόνο, τόσο όσο να έβλεπες πως πίσω από αυτό το σώμα υπάρχει μια ευαίσθητη ψυχή που υποφέρει. Που δεν θέλει

Πέρασαν οι 12. Το ρολόι δείχνει ώρα 00 και 14 λεπτά, λες και η ζωή μετά τα μεσάνυχτα ξαναρχίζει από την αρχή. Από το 0. Πέρασαν οι 12 μα δεν ήρθες. Άφησα το ένα γοβάκι μου στα σκαλιά φεύγοντας, μα δεν το βρήκες ποτέ. Δεν έτρεξες πίσω μου γιατί το παλάτι ήταν πιο σημαντικό από μένα. Δε θα έχανες το παλάτι για μια σπίθα που άναψε στην καρδιά σου. Θα την έσβηνες. Εύκολα. Και ξέρεις τι; Έτσι είναι τα πράγματα, έτσι είναι η πραγματική ζωή. Οι άνθρωποι σπάνια προτιμούν τον έρωτα ότ

Όταν όλα σου λένε να φύγεις και φεύγεις, μα όσο μακριά κι αν πας αυτός ο άνθρωπος ζει μέσα σου. Και καταλαβαίνεις ότι δεν μπορείς να τρέχεις άλλο. Δεν αντέχεις να τρέχεις άλλο. Γιατί ακόμη και στην άλλη άκρη της γης να πας θα είναι μέσα σου. Γιατί είναι σαν να τρέχεις να κρυφτείς από τον εαυτό σου. Και δεν μπορείς να πας πίσω, γιατί δεν υπάρχει τίποτα για σένα εκεί. Και δεν μπορείς να προχωρήσεις γιατί θα πρέπει να ξεριζώσεις από μέσα σου την καρδιά σου. Κι απλά σταματάς να τ

Δε σε γνώρισα πολύ νωρίς ώστε να προλάβω να γίνω η πρώτη σου αγάπη. Είχαμε και οι δύο άλλες σχέσεις και δεν γνωρίζαμε καν ο ένας την παρουσία του άλλου. Και όταν σε γνώρισα ήταν ήδη πολύ αργά για να είμαι η τελευταία σου αγάπη. Είχαμε ήδη επιλέξει δύο διαφορετικούς δρόμους κι ας γνωριζόμασταν αυτή τη φορά, κατά βάθος καλά. Και ξέρεις τι; Καθόλου δεν πειράζει. Έτσι ήτανε γραφτό να γίνει. Και δε θα άλλαζα αυτό που ζήσαμε και τις ζωές που δημιουργήσαμε χωριστά για τίποτα. Μα θα

Θυμάσαι κάποτε, όταν ήμασταν πιο μικροί, σου έλεγα να πάρουμε ένα τροχόσπιτο και να μένουμε οι δυο μας σε κάποια ερημική παραλία κι εσύ γελούσες μηχανικά. Νόμιζες αστειευόμουν, όμως εννοούσα κάθε λέξη. Ξέρω ακούγεται τρελό, αναρχικό, εξωπραγματικό, όμως, για σκέψου μόνο λίγο να το τολμούσαμε. Σκέψου τα πρωινά μας αγκαλιά στη μικρή μας φωλιά με τις πρώτες αχτίδες του ήλιου να μπαίνουν από το παράθυρο. Τη μυρωδιά του φρέσκου καφέ και το πρωινό αεράκι της θάλασσας στο πρόσωπό μα

Είπα ψέματα όταν είπα ότι σε αγαπώ. Είπα ψέματα σε σένα, στον εαυτό μου και τον κόσμο. Δεν σε αγαπώ. Σε νιώθω μέσα μου, πάνω μου, παντού, λες και είσαι κομμάτι του εαυτού μου. Δεν μπορώ να φανταστώ αυτό τον κόσμο χωρίς εσένα. Χωρίς το "εμείς". Θα ήταν όλα μια ασπρόμαυρη ταινία του βουβού κινηματογράφου. Δε σε αγαπώ απλά. Σε νοιάζομαι. Σε θέλω. Σε ερωτεύομαι. Και φοβάμαι. Μήπως έχω σαλέψει και χάνω τα λογικά μου. Φοβάμαι μήπως δεν είναι φυσιολογικό να αγαπάς τόσο, τόσο που να

Δεν θέλω να ξέρω τι κάνεις. Δεν θέλω καν να ξέρω γιατί δεν είχα ποτέ μια σημαντική θέση στη ζωή σου. Γιατί σου ήταν τόσο δύσκολο να με αγαπήσεις και τόσο βαρετό να περνάς χρόνο μαζί μου. Θα ήθελα μόνο να σου πω αν ποτέ σε έβρισκα κάπου πως... Όλα αυτά που δεν ήθελες να μου δώσεις, τα έδωσα εγώ στον εαυτό μου. Εκείνο το ταξίδι που δεν κάναμε, το έκανα μόνη μου. Κι έκανα κι άλλα πολλά. Εκείνο το ηλιοβασίλεμα που δεν είδαμε ποτέ μαζί το βλέπω όποτε γουστάρω, παρέα με μια μπύρα κ

Οι γέφυρες ενώνουν κόσμους. Γι' αυτό οι άνθρωποι τις διαλέγουν για να αφήσουν ένα λουκέτο αγάπης με τα αρχικά τους. Για να "κλειδώσουν" την ένωσή" τους. Και στις ανθρώπινες σχέσεις ο έρωτας είναι η γέφυρα! Ο έρωτας είναι πάντα αυτός που ενώνει δύο ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα γνώριζαν ο ένας τον άλλο ποτέ. Τους συνδέεις, τους κλειδώνει τον ένα με τον άλλο, πολλές φορές χωρίς να τους ρωτήσει. Ο έρωτας είναι και ο επιστάτης. Δεν κουράζεται ποτέ να κτίζει τις γέφυρες που γκρ